|
|
|
@ Thailand Trip @ กลับเมืองไทย 23 กันยายน-30ตุลาคม
กลับเมืองไทยมาตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว แต่ไม่ได้เขียนลงไดซะที เพิ่งได้ฤกษ์วันนี้นี่แหละ มีความสุขมากที่ได้กลับบ้านเกิด แต่ดันป่วยเสียตั้งแต่ไม่ขึ้นเครื่องเลย คืนก่อนที่จะบิน เชฟที่ทำงานกับเราขอให้เราไปทำแทนเพราะเขามีเหตุจำเป็นอะไรบ้าบอก็ไม่รู้ เราก็ใจดี หรือโง่กันแน่ก็ไม่รู้ ไปทำแทนเค้า ต้องนอนดึกตื่นเช้าไปขึ้นเครื่องเลยไม่สบายเลย ตอนนั่งเครื่องก็ซวยอีกได้นั่งติดกับคนป่วย เป็นอะไรไม่รู้เห็นมีหน้ากากใส่ทั้งคู่ ซวยจริงๆ
ลงเครื่องที่สุวรรณภูมิ สนามบินกว้างใหญ่สมคำร่ำลือจริงๆแต่เรากลับไม่ชอบอ่ะ มันดูค้างๆคาๆเหมือนยังสร้างไม่เสร็จยังงัยก็ไม่รู้สิ ลงเครื่องแล้วเราน้ำตาไหลที่ได้มาเหยียบแผ่นดินไทยอีกครั้ง คนที่ไม่ได้จากบ้านไปนานๆไม่เข้าใจหรอกว่าเวลาอยู่ไกลบ้านแล้วคิดถึงบ้านขนาดไหน มันตื้นตันใจสุดๆที่ได้มาเหยียบแผ่นดินไทยอีกครั้ง
มาถึงโรงแรมตีหนึ่งกว่าๆ นอนไม่หลับก้อออกไปเดินหาอะไรกิน ไปกดเงินแล้วก็เดินดูไปรอบๆแถวนั้น กลับมานอน กาเร็ธเริ่มเจ็บคอ และก็ไอ เช้ามาสามีชั้นป่วยเต็มรูปแบบเลย
วันรุ่งขึ้นพากาเร็ธไปหาหมอ และรู้สึกว่าตัวองก็เริ่มไม่สบาย บวกกับด้วยความตะกละ สั่งยำวุ้นเส้นเผ็ดๆมากิน ทีนี้ท้องเสียเลย มาถึงใหม่ๆท้องเราต้องปรัปสภาพก่อน น่าจะจำตั้งแต่ครั้งที่แล้วแล้วนะ แต่แหมคนมันไม่ได้เห็นอาหารไทยเยอะแยะอลังการแบบนี้มานาน ก็งี้แหละ..........ไม่ยอมรับว่าตัวเองตะกละ...อิอิ
โทรกระหน่ำหาเพื่อนๆรายงานตัวว่าข้าพเจ้ามาถึงแล้ว คนดังก็อย่างนี้แหละ..ฮ่าฮ่า เพื่อนๆนัดไปทานข้าวกันที่ร้านอาหารบ้านสีม่วง ชื่อแปลกจัง อาหารอร่อยแต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา ก็ตอนนั้นชั้นยังไม่มีกล้องดิจิตอลนะสิ.. เชยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไปดูหนังกับการ็ธตอนเพลงสรรเสริญช้านก็ร้องเอาร้องเอา โดยเฉพาะตอนที่นักมวย ไทยได้เหรียญทองโอลิมปิกแล้วเอารูปในหลวงมาชูแล้ววิ่งไปรอบๆ รู้เราปลื้มมากๆ ที่คนไทยรักในหลวงมาก เราเองก็รักในหลวงมากที่สุด ขนาดกาเร็ธยังซึ้งเลย แต่ก็มิวายที่จะแหย่เราว่าขี้แย ไปดูหนังเกือบทุกวันที่อยู่เมืองไทย ก็ยังน้ำตาไหลเกือบทุกครั้งตอนเพลงสรรเสริญ
มีความสุขกับการช็อปปิ้งมาก ไม่มีที่ไหนที่จะสู้เมืองไทยได้เลย ที่นิวซีแลนด์แฟชั่นล้าหลังมากเลยเสื้อผ้าไม่ค่อยสวย แถมราคาก็แพง ได้ไปช็อบกับเพื่อนสาว กิ๊ก ก้อย ฮ้ง สนุกกันใหญ่ ดิฉันซื้อไม่ยั้งค่ะ แต่ยังมีความรู้สึกว่ายังซื้อไม่พอซักที วันไหนที่ไปช็อปกับสามีนี่ไม่ค่อยได้อะไรเลย ก็กาเร็ธดันเดินเร็วยังกะควายหายแน่ะ เรามันผู้หญิงต้องดูของอย่างละเอียดก่อนซื้อ แต่ไหง สามีชั้นซื้อได้แต่ของดีๆทั้งนั้น
กลับบ้านได้เจอพ่อแม่ พี่น้อง อบอุ่น แม่กับพี่ๆและญาติๆผลัดกันทำอาหารโปรดให้กิน กินจนอ้วนเลย อยู่บ้านไม่ค่อยได้ทำอะไรมาก มีแต่กินๆนอนๆแล้วก็ตระเวณ เยี่ยมญาติพี่น้อง ฝนตกบ่อยมากตอนอยู่บ้าน โดนอ้วนโทรมางอนว่ายังไม่โทรหาเลย แหมคิดถึงชั้นมากเลยนะแก ก็อว่าจะโทรตอนกลับไปกรุงเทพน่ะ
หลังจากลงใต้เสร็จแล้วก็ขึ้นเหนือ ไปเชียงรายกับเชียงใหม่ คิดถึงเชียงใหม่มากเพราะตั้งแต่เรียนจบมาสิบกว่าปีก็ไม่เคยมีโอกาสไปเชียงใหม่เลย แต่ทริปนี้ไปเชียงรายกันก่อน มีฮ้งตามมาสมทบด้วย มีแจนเป็นเจ้าบ้านพาเที่ยว น้องแจนของเราเดี๋ยวนี้เป็นอาจารย์สอนที่แม่ฟ้าหลวงเชียวนะ แจนน่ารักมากพาเราสามคนไปกินจนทั่ว ทำให้เราน้ำหนักขึ้นพรวดพราด นังฮ้งตัวดี บอกว่าปลื้มสุดๆที่เห็นเรามีความสุขกับการกิน อิอิ....ปลื้มที่เพื่อนอ้วนเอาอ้วนเอาล่ะสิ หรือเป็นแผนที่จะให้ชั้นอ้วนเหมือนแก...ฮ่าฮ่า รู้ทันนะฮ้ง
กาเร็ธบอกว่าห้ามเอารูปตัวเองมาลง คนขี้เหร่ก้องี้แหละไม่อยากให้ใครเห็นหน้า เราขัดคำสั่ง เอารูปมาลงซะหน่อย ถึงแม้จะขี้เหร่ก็คงพอรับกันได้...อิอิ
แจนพาไปวัดร่องขุ่น (เขียนถูกปะ) วัดที่มีสีขาวน่ะ
**วัดสีขาวสวยดีนะ**
**หน้าห้องน้ำ**
** สามสาวสวย เรา ฮ้ง แจน **
แล้วแจนก็พาไปกินเค้กที่ร้านชื่อน่ารัก Le Patit ร้านเจ้าชายน้อย
**เค้กอร่อยมาก ร้านก็น่ารัก สามีชมเปาะ**
**น่าหม่ำ**
**อีกรูป**
** น้องปลาน่ารัก **
ตอนกลางคืนแจนพาไปกินอาหารเมืองจำชื่อร้านไม่ได้แล้ว อาหารรสไม่ค่อยแซ่บ แต่ก็อร่อยใช้ได้ ลืมบอกไปว่าอาหารมื้อแรกที่เชียงรายคือขนมจีนน้ำเงี้ยว อร่อยเหาะ เรากินไปสามจานมั้ง... ตอนกลับมากรุงเทพแม่ฮ้งทำขนมจีนน้ำเงี้ยวให้กิน ขอบอกว่าเป็นนำเงี้ยวที่อร่อยที่สุดในชีวิตเราเลย ใครยังไม่ได้กินรีบไปอ้อนแม่ฮ้งนะจ๊ะ รับรองติดใจมากๆ
วันต่อมาแจนพาไปดอยตุง สวยจริงๆ ขอบ่นหน่อยนะ โปรดสังเกตุ กางเกงเรา กับฮ้ง เรานุ่งยาวพอๆกัน แต่เราโดนให้เปลี่ยน ฮ้งไม่โดนอ่ะ...แงแง........... ก้อฮ้งเอาสายตาที่น่ากลัวไปข่มเค้านะสิ เค้าเลยกลัว...อิอิ
** สองสาวกะหนึ่งหนุ่ม
** พระตำหนักดอยตุง **
**สวนสวยมาก **
**นางแบบ กับนายแบบ**
** โดนให้เปลี่ยนกางแกง เท่ห์ดีนะกาเรธดันชอบซะอีก **
** แจนสวยอีกแล้ว **
** รูปนี้เราว่าฮ้งสวยนะ **
กลับจากเชียงรายก็มาเชียงใหม่ อ้วนรับหน้าที่เป็นไกด์ล่ะทีนี้ อ้วนทำหน้าที่ได้ดีมาก เราประทับใจมากเลยนะ พาไปกินมาทั่ว และพาไปเยี่ยม มอชอ ด้วย คิดถึงมอชอมากๆ......เข้าไปรู้สึกตัวเองแก่ยังงัยก็ไม่รู้ คณะเราดูโทรมมากเลย ทำไมปล่อยให้โทรมเร็วขนาดนั้น มีตึกขึ้นมาเต็มไปหมด จำตึกเก่าๆแทบไม่ได้
ได้นัดทานข้าวกับเพื่อนๆที่อยู่เชียงใหม่ด้วย ได้เจอ เมธี โอ๋นมล นูนู๋ ปุ้ม เล็ก ดีใจๆ แตไม่ได้ถ่ายรูปอีกแล้ว ขอบคุณเพื่อนๆที่มาเจอเรานะจ๊ะ ไปกินกันที่ร้านชื่อ Tarabar บรรยากาศดี อาหารก็พอถูๆไถๆ
อ้วนพาไปเที่ยวพระธาติดอยสุเทพ
** แอบเอารูปกาเร็ธมาลง ถ้ารู้ต้องโดนด่า อิอิ **
** ที่ฟาร์มกล้วยไม้ **
**ที่ปางช้างแม่สา**
**ที่โอเรียนเต็ล **
ไม่ให้เอารูปมาลง เราเลยลงรูปใหญ่ๆเลย
**ปุ้มใจดีพานั่งรถชมบริเวณ** นูนู่ใจดีไปเที่ยวด้วย ถึงแม้จะยุ่งมากก็ยังไปกับเรา ขอบใจนะจ๊ะ
กลับมาจากเชียงใหม่ นัดเจอเพื่อนอีกครั้งเพราะยังไม่ได้เจออีฟ
**เพื่อนๆ**
สองวันก่อนกลับเจพาไปดูหิ่งห้อยที่สมุทรสงคราม ไม่ประทับใจหิ่งห้อย แต่ประทับใจของกิน อิอิ วันก่อนกลับเพื่อนๆ มาหาอีก คราวนี้ทำอไรกินกันแล้วก็เล่นอะไรไม่บอกเดี๋ยวโดน.....
**ชัยมาแจกการ์ดแต่งงานด้วย เจ้าสาวน่ารักมาก**
ทริปนี้มีความสุขมากๆขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ช่วยทำให้ทริปเราสมบูรณ์แบบนะจ๊ะ ขอบคุณชิวที่พาไปเลี้ยงข้าว ขอบคุณกิ๊กที่ให้ฝากกระเป๋า ขอบคุณต้อกับโรสที่มาทำอาหารให้กิน ขอบคุณฮ้งที่ทำโน่นทำนี่ให้ ขอบคุณเจกับชัชที่พาไปดูหิ่งห้อย ขอบคุณก้อยที่พาไปช็อบ ขอบคุณอีฟที่ซื้อของมาฝากจากญี่ปุ่น ขอบคุณเพื่อนๆที่เชียงใหม่ที่มาเจอ ขอบคุณตี๋ และเอกที่มาเจอเราด้วย ขอบคุณชัยกับน้องจ๋าที่เอาการ์ดมาแจก เกือบลืมขอบคุณป่านที่ดูแลหมาและบ้านให้ที่นิวซีแลนด์ ที่ขาดไม่ได้ขอบคุณไกด์จำเป็นทั้งสอง อ้วนกับแจน ที่พาเที่นว ท้ายสุด ขอบคุณประเทศไทย
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
