คนที่ยังไม่ได้อ่านภาคแรกตามอ่านได้ที่นี่นะคะ
http://kiwiberry.diaryclub.com/20080417/0/0/My_Beloved_Chasey_Part_I.html
ว่าด้วยสิ่งที่เชสชอบ 4-5 อย่าง อย่างแรกที่จะกล่าวถึงคืออาหาร
เชสเป็นหมาที่กินเยอะมาก เรียกว่ากินทุกอย่างที่ขวางหน้าเลย ไม่ว่า
จะเป็นผักหรือผลไม้เชสไม่เคยเกี่ยง เชสชอบกินอาหารไทยมากด้วยขอย้ำว่าชอบมาก
เวลาเราทำอาหารไม่ว่าจะเป็นแกงหรือยำที่เผ็ดจนเนาเองน้ำหูน้ำตาไหล
เชสจะมาขอกินและกินอย่างหน้าตาเฉย เราล่ะงงเลย
ทุกคืนเชสจะฃป็นสมาชิกคนสุดท้ายของบ้านที่จะเข้านอนเพราะเชสจะรอจนแน่ใจแล้วว่า
ไม่มีอาหารหลงเหลืออยู่ที่เชสจะกินได้ แล้วเชสถึงจะไปนอน พ่อกับแม่นอนดึกมาก
ประมาณหลังเที่ยงคืนทุกคืน เชสก็จะนั่งอยู่ในห้องดูทีวีกับพ่อและแม่ เพราะพ่อกับแม่จะมีพวก
ขนมขบเคี้ยวต่างๆเสมอ

**เชสโดนหลอกให้นอนเฝ้าช็อคโกแล็ต**
เวลาใครทำเสียงดังเหมือนเปิดถุงอะไรสักอย่างเชสก็จะวิ่งหน้าตาตื่น
มาเชียว เพราะคิดว่ามีคนเปิดถุงขนม เรากับกาเร็แกล้งเชสบ่อยๆ เวลาเรียกแล้วเชสไม่มา
เราก็ขยำกระดาษหรือถุงอะไรสักอย่าง ไม่ถึงหนึ่งวินาทีเชสก็จะวิ่งมาหา
เรากับกาเร็ธก็หัวเราะกันทุกทีที่เราหลอกเชสสำเร็จ...อิอิ...ไอ้หมาโง่
เราไม่รู้ว่าเวลาเชสกินอะไรเนี่ยเชสเคยรู้รสชาติบ้างหรือเปล่า เพราะเชสไม่เคย
เคี้ยวเลย ได้อะไรมาก็กลืนอีท่าเดียว จนกาเร็ต้องสั่งห้ามทุกคนไม่ให้ให้กระดูกไก่เชส
เพราะเคยติดคอเชสแล้วหลายครั้ง กาเร็ธต้องล้วงคอเชสเอากาเร็ธดูกไก่ออกมา
เชสฉลาดแกมโกงมากที่จะได้อาหารมากิน ดดยส่วนใหญ่แล้วจะใช้แมวเป็นเครื่องมือ
เชสมีแมวเพื่อนรักอยู่ตัวนึงชื่อว่าลอร์ด ลอร์ดเป็นแมวสีดำตัวใหญ่และอ้วนมาก
ลอร์ดชอบกินเหมือนกับเชส เวลามีอาหารอยู่ที่ชั้นลอร์ดก็จะป้วนเปี้ยนอยู่แถวนั้น
เชสก็จะขู่จนลอร์ดตกใจวิ่งชนอาหารตกลงมา เชสก็กินอาหารนั้นส่วนลอร์ดโดนดุตามระเบียบ
น่าสงสารกินกฌ็ไม่ได้กินแถมโดนดุอีก เล่าเรื่องลอร์ดสักหน่อยนะ
ตอนเรามาใหม่ๆลอร์ดไม่ชอบเราเลยชอบกัดและข่วนเราเสมอ แต่มาตอนหลังกลับกลาย
เป็นเพื่อนสนิทกัน ในบรรดาแมวทั้งหมดเรารักลอร์ดที่สุด

**เชสกับลอร์ด อ้วนทั้งคู่**
อีกวิธีหนึ่งที่เชสจะได้อาหารมากินคือการเดินตามเด็กๆ เด็กๆมักมีอาการอยู่ในมือเสมอ
พอเด็กเผลอเชสก็แย่งอาหารไปกิน เด็กๆก็ไม่ว่าอะไรแถมหัวเราะชอบใจอีก
เวลาใครมีอาหารเชสจะมาขอกินถ้าไม่ให้เชสจะร้องแถมน้ำลายไหลเป็นทางเลยล่ะ
จนต้องใจอ่อนให้อาหารเชสไปตามระเบียบ
เนื่องจากกินเยอะทำให้เชสน้ำหนักเกินมาตรฐานไปหลายกิโล
เวลาเราพอเชสไปหาหมอทีไรโดนหมอดุทุกทีว่าทำไมปล่อยให้หมาอ้วนอย่างนี้
เราเคยพยายามลดน้ำหนักเชสด้วยการพาไปเดินเล่นทุกวันและหุงข้าวให้กิน
หมาที่เมืองไทยไม่คอยมีอ้วนเพราะกินข้าว เราหุงข้าวให้เชสกินอยู่หลายอาทิตย์แต่แทนที่
น้ำหนักจะลดลงเชสกลับน้ำหนักเพิ่มจนเราต้องเลิกหุงข้าว
อย่างที่สองที่เชสชอบคือการเล่นบอล เชสชอบเล่นบอลทุกชนิด
ขอให้เป็นลูกกลมๆแล้วเชสชอบหมด เล่นบอลไม่รู้จักเบื่อเลยนะ จนคนเล่นด้วย
เบื่อแล้วเบื่ออีก ก็ไม่ยอมเลิกเล่น เวลาเรานั่งอยู๋เชสก็จะไปคาบบอลมาชวนเล่นด้วย
ถ้าไม่เล่นก็จะเห่า บางทีก็ใช้จมูกดุนบอลมาให้เราโยนกลับ เราทนเชสอ้อนไม่ไหวต้อง
เล่นด้วยทุกที กาเร็ธก็พาเชสไปเล่นบอลที่สวนวันละครั้ง เชสไปได้ทุกสวนเพราะเวลาเล่นบอล
สมาธิเชสจะอยู่ที่บอลอย่างเดียวต่อให้มีหมาล้านแปดตัวรอบข้างเชสก็ไม่สนใจ
อย่างที่สามที่เชสชอบคือการไปนั่งรถเล่น เวลาพาไปนั่งรถเชสจะนั่งเฉยมากไม่ชอบให้
ใครรบกวน มองดูข้างทางไปเรื่อย ผิดกับบอยที่ต้องมานั่งข้างหน้าในตักเรา
และก็ซนมากในรถ เรารู้สึกแปลกใจมากทำไมหมาประเทศนี้ชอบนั่งรถกันจัง
หมาเราที่เมืองไทยพานั่งรถทีเนี่ยเมารถ อาเจียนใหญ่เลย
ไปทุกที่ก็จะเห็นหมาในรถบางคันนี่ยกกันมาเป็นครอบครัวเลย เราเคยเห็น
มากที่สุดก็หกตัว เยอะมากเลย เชสเป็นหมาฉลาดมากเวลาเห็นกาเร็ธหยิบ
กุญแจรถเชสก็วิ่งเสนอหน้าไปรอที่ประตูเลย กาเร็ธจะไปรับส่งเราทำงานทุกวัน
พอเราเลิกงานเราก็จะโทรหรือส่งข้อความให้กาเร็ธมารับ เชสพอได้สินเสียงโทรศัพท์มือถือ
ดังจะรีบวิ่งไปที่ประตูทันที ฉลาดนะถ้าเป็นโทรศัพท์บ้านก็จะเฉยๆ
บางทีโทรศัพท์มือถือกาเร็ดังเราอยู่บ้านเชสก็วิ่งไปที่ประตู กาเร็ธต้องบอกว่า
นี่เราอยู่บ้านนะไม่ไปไหนกันหรอก

**เชสกับคิมหมาแม่ คิมอายุยืนถึง 16 ปี**
อย่างที่สี่ที่เชสชอบคือทะเล อย่างที่บอกไว้แวว่าตอนเด็กๆเชสอยู่กับพี่สาว
กาเร็ธ บ้านพี่สาวอยู่ที่ New Brighton ซึงอยู่ติดกับทะเล ทุกเช้าพี่สาว
จะพาเชสเดินไปทะเลทำให้เชสชอบทะเลมาก เวลาที่กาเร็ธขับรถผ่านทะเล
เชสจะรูทันทีเพราะเชสรู้กลิ่น เชสก็จะร้องอ้อนวอนอยากลงไปทะเล
จนกาเร็ธต้องหยุดรถพาเชสไปทุกที แปลกเนอะหมาทำไมเก่งจังเลย
บอยต่างจากเชสมากไม่ค่อยชอบทะเล และไม่ชอบน้ำเคยพาบอยไปที่แม่น้ำ
บอยไม่ยอมลงว่ายน้ำ พาเราไล่ลงก็ร้อง กลัวน้ำหรือยังไงก็ไม่รู้
อย่างที่ห้าที่เชสชอบคือ ชอบให้เกาหู ทุกเช้าก่อนกาเร็ธไปทำงานกาเร็ธจะ
พาเชสมานอนกับเรา เชสมาถึงก็จะร้องงี้ดๆให้เราเกาหู เกาแล้วหยุดไม่ได้จน
เชสหลับ พอหยุดก็จะเอาจมูกมาดุนมือให้เกาต่อ แหมเห็นเราเป็นอีเย็นเลยเชียวนะเนี่ย

**เชสตอนป่วยหนัก**
มีอยู่ไม่กี่อย่างที่เชสไม่ชอบอย่างที่หนึ่งคือเชสไม่ชอบการต่อสู้ การขึ้นเสียง
หมาพันธุ์นี้เป็นกันทุกตัว บอยก็เป็น เวลาได้ยินใครเสียงดังเนี่ยวิ่ง
เห่ามาแต่ไกลเชียว เห่าอยู่นั่นแหละ กาเร็ธชอบแกล้งด้วยการทำท่าว่าซ้อมเรา
เชสจะเห่าอยู่นั่นแหละถ้ากาเร็ธไม่เลิกเชสก็จะเข้ามางับเบาๆเป็นเชิงขู่
ถ้ายังไลกอีกทีนี้แหละได้เจ็บตัวแน่ อย่าว่าแต่คนเลยขนาดแมวทะเลาะกันเชสยัง
เข้าไปห้ามโดยการเอาตัวเองเข้าขวางระหว่างแมวเลย
เชสเนหมาที่น่ารักที่สุดเลย เรารักเชสมากที่สุด เชสยังเป็นฑูติสัมพันธไมตรีอีกด้วย
เวลาที่เราโกรธกาเร็ธ กาเรธจะพาเชสมาง้อ เชสไพดหรอกแต่กาเร็ธจะจับเชสแต่งตัวแปลกๆ
ทำให้เราหัวเราะและหายดโกรธในที่สุด เชสน่ารักมาก ขนสวยนุ่มน่ากอดมาก
เสียอย่างเดียวอ้วนไปหน่อยเท่านั้นแหละ เราสามคนมีความสุขกันมากเลย
เรากับกาเร็ธตั้งใจเก็บเงินกันเพื่อจะซื้อบ้าน ถ้าซื้อบ้านแล้วก็จะเอาเชสมาอยู่ด้วย

**เชสใส่หมวกกเร็ธ**
แต่ก็ไม่ทันได้ซื้อบ้านเชสก็มาจากไปเสียก่อน เชสสุขภาพไม่ค่อยดีมาตลอดและมี
โรคประจำตัวคือไอเรื้อรัง เมื่อประมาณเกือบ 3 ปีที่แล้วเรากับกาเร็ธไปเมืองไทย
พี่สาวส่งข่าวไปบอกว่าคอเชสบวมแต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
จนกลับมาจากเมืองไทยถึงได้รู้ว่าเชสเป็นลิวคีเมีย เราช็อคมากๆ รู้ว่าเชสคงอยู้กับเราได้อีกไม่นาน
เรากับกาเร็ธพยายามเยื้อเชสไว้ให้ได้นานที่สุด ยอมจ่ายค่ารักษาที่แสนแพง
เพื่อซื้อเวลา ตอนเชสป่วยมากๆเราไม่อยากไปทำงานเลย อยากอยู่เฝ้าเชสและเกาหู
ให้เชสแต่ฏ้ทำไม่ได้ ขนาดเชสป่วยหนักมากเชสก็ยังอยากจะเล่นบอล
เรากับกาเร็ธพาเชสไปสวนแต่เชสเล่นบอลไม่ไหวหรอก ตอนหลังเชสเดินไม่ได้
กาเร็ธอุ้มเชสไปทุกที่เลย เราซึ้งใจกาเร็ธมากเขียนมาถึงตอนนี้เราน้ำตาไหลเลย
ตอนกลางคืนเชสไม่ค่อยจะนอนคงจะเจ็บเราก็ตื่นนั่งเกาหูให้เชสตลอดคืน
จนวันนึวงกาเร็ธบอกว่าเราต้องปล่อยเชสไปแล้วล่ะ จำได้ว่าวันนั้น
เป็นวันจันทร์ ฝนตกทั้งวันบรรยากาศเศร้ามาก กาเร็ธไปรับเราจากที่ทำงาน
นั่งในรถไม่พูดกันสักคำ กลับมาถึงบ้านเห็ฯเชสนอนสงบอยู่ในตะกร้าแล้ว
เราปล่อยโฮเลย กาเร็ธก็ร้อง สองคนกอดกันกลม เพื่อนรักของเราสองคนจาก
ไปแล้ว เรากับกาเร็ธช่วยกันขุดหลุมฝังเชสไว้ที่สวนหลังบ้านท่ามกลางสายฝน
ห่อตัวเชสด้วยผ้าห่มผืนโปรด และใส่บอลลูกโปรดที่เราซื้อให้เป็นของขวัญคริสมาสต์
ปีก่อนหน้านั้นลงไปให้เชสด้วย เราหาดอกไม้มาปักไว้ให้เชสด้วย
บอกเชสว่าถ้าชาติหน้ามีจริงก็ขอให้เรามาพบกันอีก เราเศร้าอยู่เป็นเดือนเลยล่ะ

**รูปสุดท้ายของเชส**
คริสมาสต์ปีก่อนหน้าที่เชสจะตายเหมือนเป็นลาง กาเร็ธให้ของขวัญเราเป็นรูปเชส
เราเห็นของขวัญแล้วร้องไห้เลย ไม่รู้ว่าทำไม กาเร็ธต้องถามว่าร้องไห้ทำไม
เราบอกว่ไม่รู้สิ พอเห็นก็ร้องไม่รู้ว่าทำไม

**รูปเชสที่กาเร็ธให้เรา**
อยากบอกเชสว่าขอบใจเชสมากๆที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเรากับกาเร็ธ
เวลาที่อยู่ด้วยกันเราสามตนมีความสุขมาก และไม่ว่าเชสจะจากเราไปกี่ปี
เนาสองคนก็ไม่เคยลืมเชส ไม่มีวันไหนที่ไม่พูดถึงเชส
รักเชสมากเลยนะ เจ้าหมาอ้วน
