วันนี้รีบมาปั่นกะจะให้จบ จะได้เริ่มเขียนเรื่องของปี 2 ต่อ มีเรื่องให้เขียน
เยอะแยะมากเลยนะ ไม่รู้ว่าเพื่อนๆได้มาอ่านกันบ้างป่าว
หรือว่ามาอ่านแล้วเป็นอีแอบกันหมด รีบออกมาแสดงตัวเร็วๆ ไม่งั้นไม่เขียนให้อ่านแล้วนะ
555 พูดเล่นจ้า แซวเพื่อนคระเราเล่นๆน่ะ
เสีนดายนะที่รูปทั้งหมดอยู่ที่บ้าน ไม่งั้นนะจะมันกว่านี้มากมายเลยล่ะ
บางทีเห็นรูปเก่าๆแล้วเรื่องราวต่างๆก็ผุดขึ้นในหัวสมองมากมายเลย
เราเขียนเท่าที่จำได้นะเพราะไม่มีรูปให้ระลึกชาติเสียด้วย
หลังจากที่พวกเราได้เป็นอีคอนเต็มตัว และผ่านการเชียร์และการว้ากมาได้แล้วก็
มีการจับพี่รหัส และเข้าอยู่เป็นตระกูล พี่น้องในตระกูลนี่ดูแลกันจนจบเลยนะ จบแล้วก็ยังติดต่อกัน
เราได้เป็นน้องพี่ชาย ตอนนั้นดีใจมากๆไม่รู้ทำไมอยากได้พี่ผู้ชายก็ไม่รู้ ตอนหลังมารู้ว่า
พี่ผู้หญิงดูแลเอาใจใส่ดีกว่าป็นกองเลย สนุกมากเลยนะตอนจับพี่รหัสเนี่ย
เพราะนอกจากพี่รหัสแล้วยังมี ป้า ปู่ ทวด รหัสอีกด้วย แถมยังมีพี่โครหัส ป้าโค ย่าโค
อื่นๆอีกมากมาย ทุกคนก็มีของขวัญและขนมมาให้สมาชิกใหม่ของตระกูล
ของเยอะมากขนกันสองรอบสามรอบกว่าจะหมด เพื่อนตระกูลเดียวกับเรา
ก้อ ผู้หญิงล้วนเลยรุ่นเรา มีกุ้งกะกุ๊กไก่ ดีใจที่ได้อยู่ตระกูลเดียวกัน
หลังจากเข้าตระกูลแล้วพี่ก็พาไปเลี้ยง ดีมากๆ ได้กินฟรีแถมทุกครั้งก็มีเรื่องคุยกันสนุกมาก
คือว่านั่งกัน 4-5 ชั่วโมงก็ไม่เบื่อ ว่างั้นเถอะ พี่ๆก็เลี้ยงบ่อยนะ จนเรามาเป็นพี่เอง
แล้วรู้ซึ้งเลยว่าการเลี้ยงน้องนี่มันสาหัสสากันขนาดไหน
คืนที่พวกเราจับพี่รหัสกัน พี่ๆก็พาพวกเราไปเปิดบริสุทธิ์กัน...เอ้ยไม่ใช่
พาพวกเราไปเท็คต่างหากล่ะ ครั้งนั้นเป็นการไปเท็คครั้งแรกของเราเลยนะ และไม่มี
ครั้งไหนที่จะสนุกกว่าครั้งนั้นอีกแล้ว แบบว่าจำมาถึงทุกวันนี้เลยล่ะ
พี่ๆปิดเท็คให้พวกเราเลย ไปกันทั้งคณะ มีควมาสุขสนุกสนานกันมาก
ทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง ความคิดถึงบ้านเริ่มหายไป จากที่เคยเขียนจดหมาย
หาพ่อกับแม่เกือบทุกวันก็กลายมาเป็นเขียนเดือนละครั้ง 555
ไม่โดนว้ากแล้วเหมือนชีวิตขาดอะรไปเลยนะ เอ๊ะเรานี่ยังงัยกัน
ทุกคนก็หันมาสนใจเรื่องการเรียน มีชีวิตสนุกไปตามวัย ช่วงนั้นก็มีพิธีถอด
ไท และถอดถุงเท้าเรียกกันว่า พีธี Soc-Tie คือพวกผู้ชายไม่ต้องใส่ไทและผู้หญิง
ไม่ต้องใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวอีกต่อไป เรามาคิดตอนหลังว่าที่จริงน่าจะให้นักศึกษาแต่ง
ตัวเรียบร้อยอย่างนี้ไปจนจบนะ ชุดนักศึกษาเป็นอะไรที่สวยงามมากนะ
วันนั้นก็มีการแจดเสื้อช็อบคณะเราก็เสื้อเขียวงัย จำเสื้อเขียวกันได้มั้ยจ๊ะ
เรียนกันไปเรื่อยๆ และเริ่มมีเรื่องความรักเข้ามาตามประสาน้องใหม่ คนนั้นปิ้งคนนี้ คนนี้ปิ๊งคนโน้นไปเรื่อย
เพื่อนผู้หญิงกลุ่มเราก็มีปิ๊งผู้ชายรุ่นเดียวกับบ้าง รุ่นพี่บ้าง บางคนก็ปิ๊งกันข้ามคณะ
รุ่นเราแรกๆมีคู่เกิด 3-4 คู่เนอะ ที่จำได้ก็มี เก่งกะโอ๋ โป้งกะกุ๊กไก่ เมย์กับอีหอย อื๋อกับแจน
มีอีกหลายคู่แต่เกิดทีหลังเราจะพูดถึงไปตามลำดับแล้วกัน
ที่ที่จีบกันแต่ไม่เกิดจนเรียนจบกันไปก็มีนะ เช่นคู่ของหนกที่จีบนุ่นมาหลายปีมาก จำกันได้ปะ
นุ่นขาวจั๊วแต่หนกดำมากๆ เป็นคู่จีบที่แตกต่างมาก แต่ก็สร้างสีสันให้รุ่นเราไม่น้อย
เราเองก็แอบปิ๊งพี่ว้ากอยู่คนนึง คือพี่ฮัด พี่ฮัดนี่เป็นที่ปลื้มของสาวๆมาก
คือแบบว่าขาว สูง ผมยาว แต่พี่ฮัดออกจะแตกต่างจากพี่ๆทั่วไป
คือไม่ค่อยสนใจใคร ชีวิตพี่ฮัดเต็มไปด้วยปรัชญา พูดอะไรก็เต็มไปด้วยปรัชญา
กลุ่มเราก็มีเปรมที่แอบปลื้มพี่ฮัดกับเราด้วย
แต่ผู้ชายในรุ่นเราที่เราปิ๊งเป็นจริงเป็นจังก็คือ กบ ทุกคนที่ยังไม่รู้คงงงกันใหญ่ เราเนี่ยนะแอบปลื้มกบ
ฮ่าฮ่า จะบอกว่าแอบชอบอยู่หลายปีเชียวล่ะ ถ้ากบเข้ามาอ่านก็อย่าโกรธกันแล้วกันที่มาเขียนถึง
กบนั้นเป็นนักศึกษาอิมพอร์ตมาจากลาว เป็นพวกลูกคนรวยและเรียนเก่งที่ได้ทุนมาเรียนกับพวกเรา
แบบว่ารัฐบาลส่งามเรียนเพื่อที่จะได้กลับไปพัฒนาลาว
ตอนนี้กบก็ได้ป็นใหญ่เป็นโตอยู่ที่ลาวแล้วล่ะ มีลูกไปกี่คนแล้วนะ 2หรือ 3 นี่แหละ
พูดถึงอดีตแล้วก็อดขำไม่ได้เชียว ทำกันไปได้ 555
รุ่นเรามีเพื่อนมาเรียนจากลาว 2 คนเนอะ กบกับต๊อก ได้ข่าวกบมาบ้างเป็นช่วงๆแต่ไม่เคย
ได้ข่าวต๊อกเลย แต่รู้ว่าได้ดีอยู่ที่ลาว ตอนซัมเมอร์ปี 1 ป่านกับเปรมพาเราไปนั่งรถผ่าน
หน้าบ้านที่กบเช่าเกือบเกือบทุกคืน นึกแล้วก็ขำชีวิตรักตอนสมัยมหาลัยนี่ช่าง
ตลกดีแท้ จนพวกเราอญุปี 3 ได้มั้งที่กบกับเป้เป็นแฟนกันทำเราอกหักอย่างแรง 555
นอกจากเพื่อนในกลุ่มแล้ว เรายังสนิทกับเพื่อนคนอื่นๆด้วย
เราสนิทกับ โด้ มาก เป็นเพื่อนผู้ชายที่เราสนิทมากเลยช่วงนั้น โด้เป็นคนสุโขทัย
เป็นคนที่มีอารมณ์ขันมากๆพูดอะไรฏ้ขำไปหมด เราชอบเป็นพื่อนกับโด้พราะโด้เป็นคน
จริงใจมาก เป็นคนที่ไว้ใจได้ที่สุด เราเคยบอกดด้ด้วยเนอะว่าเราชอบกบ
ตอนนั้นโทรบอกโด้ว่าเรามีเรองสำคัยมากจะบอก โด้รีบมาหา โด้คงคิดว่าเราจะสารภาพรักโด้แน่เลย
สงสารโด้จังตอนนั้นคงฝันผวาน่าดู 55555
เราไม่เขียนนะว่าเพื่อนๆเราแอบชอบใครกันบ้างเดี๋ยวโดนเพื่อนรุมตบ อิอิ
เขียนแต่เรื่องตัวเองดีกว่า หลังจากนั้นก็มีการเดินขึ้นดอยเนอะ ที่เป็นธรรมเนียมของน้องใหม่
ของมอชอที่ต้องเดินขึ้นวัดพระธาตุดอยสุเทพ เรากับเพื่อนๆก็เดินกันไปถึงที่หมาย
ยกเว้นก้อยที่ต้องนั่งรถพยาบาลขึ้นไป พราะขายังเดี้ยงอยู่
เขียนไม่จบอีกละ เด๊ยวมาเขียนต่อ ไปทำงานกอนนะ