|
|
|
@One Day When We Were Young : Lazy students 2 @ ชีวิตในรั้วมหาลัยตอนขี้เกียจกันจัง 2
ต่อจากภาคที่แล้วนะคะ หลังจากที่เขียนเกี่ยวกับความขี้เกียจของพวกเราไปแล้ว บ้างบางส่วน ภาคนี้มาต่อเลยละกัน อ้วนแกนี่ประสาทมากๆไหงบอกว่าจำไม่ได้ ลองกลับไปดูรูปภาคที่แล้วสิ แล้วจะเห็นลายมือตัวเอง ทายว่าใครเป็ฯใคร หรือแกจำลายมือตัวเองไม่ได้ หลงๆลืมๆจริงๆเลยแกเนี่ย 555
**กลอนที่พวกเราเขียน**
เรื่องความจำเราจำแม่นมากเลยนะ ทุกวิชาที่เป็นวิชาท่องเราได้ A หมดทุกตัว มาเสียท่าวิชาคำนวณนี่แหละ โง่มากๆ
พวกเรานี่ก็เหลือเกินกันจริงๆไม่ได้ร่ำได้เรียนกันเลยวิชานี้ แต่สอบออกมาก็ได้เกรดดีพอสมควรนะ ถือว่าโชคดีมาก 555
ว่าไปแล้วเราไปเรียนที่เชียงใหม่เนี่ยน่าจะหัดพูดภาษาเหนือให้ได้ แต่ตอนนั้นไม่สนใจอะไรเลย เห็นไหมพวกเราเล่น ภาษาเหนือวันละคำกัน เราไม่รูเลยว่าแต่ละคำแปลว่าอะไรบ้าง 555
กลอนที่เราเก็บไว้ก็มีแค่นี้แหละ บางคนอาจจะลืมเรื่องราวบางตอนในชีวิตไป พอมาได้อ่านที่เราเขียนอาจจะนึกอะไรออกมาเยอะแยะ
มาเขียนถึงเพื่อนในกลุ่มกันต่อแล้วกันเนอะ ภาคที่แล้วเขียนตัวเอง ไอ้ชิว อีป่าน ไปแล้วที่นี้มาต่อกับไอ้เจแล้วกัน เจได้รับสมญานามว่า อีค่อน เพราะเจนั้นแอบชอบผู้ชายไปค่อนคณะเลย ใครๆเจก็แอบชอบไปหมด คิดดูสิขนาดกั๊มเจยังเคยแอบชอบเลย โดนเพื่อนประนามกันสุดๆ
เจเป็นคนฉลาดมาก แต่ขี้เกียจเป็นที่สุด เม่เคยจดแล็กเชอร์เลย ซีร็อกอย่างเดียว จนได้รับฉายาว่าเจ้าแม่ซีร็อก อีกฉายาหนึ่ง เด้เกียตินิยมอันดับ 1 ด้วยนะ เราว่าถ้าเจไม่ขี้เกียจ เจต้องป็นอัจริยะคนนึงแน่ๆ
พวกเราชอบไปกินข้าวกันเป็นกลุ่ม วันนึงไปกินที่หน้ามอ ร้านเพ็ญจันทร์มั้ง พออาหารมาส่งที่โต๊ะเจรีบกินไว้กอน ทั้งๆที่ไม่มีใครในกลุ่มสั่งเลย กว่าคนส่งจะรู้ว่าส่งผิดโต๊ะเจก็กินไปหมดแล้ว 555 ช่วงนั้นพวกเราเป็นอะไรกันไม่รู้เวลาไปกินอาหารกันพออาหารใครมา ทุกคนก็แย่งกันกิน คืออาหารแต่ละจานนี่ได้กินกันคนละคำ พวกเราเรียกการแย่งกินอาหารของเพื่อนว่า แหนบ
เจอารมณ์รุนแรงนะ มีอยู่ครั้งหนึ่งเจไปหอโชคชัย โดนยามว่าเรื่องจอดรถไม่เป็นที่เป็นทาง เจโมโหผลักรถทั้งแถบที่จอดอยู่ในที่จอดล้มระเนระนาดไปหมด แล้วก็ขับรถชิ่งหนีไป 555 ทำเอายามตกใจตาค้างเลย ไม่คิดว่าเจจะทำไปได้ ไม่รู้ว่าเจจำได้หรือเปล่า
เจชอบซื้อตือคาโคมาฝากพวกเราจนพวกเราติดกันงอมแงม พวกเราเรียกเจว่าเจ้าแม่ตือคาโคด้วยล่ะ
ผู้หญิงกลุ่มเราบ้าๆกันเป็นช่วงๆ พวก เจ ป่าน กิ๊ก อีฟ จะแข่งกันลดความอ้วน บ่อยๆ โดยคนที่แพ้จะต้องเลี้ยงอาหาร ส่วนใหญ่เป็น MK ก็ยังสงสัยแข่งลดความอ้วนฃแต่รางวัลเป็นอาหาร เนี่ยนะ ช่างคิดกันเหลือเกิน 555 ตอนปี 4 นี่เจผอมเพรียวมากเลยนะ
เจจบไปก็ไปเรียนต่อที่มอเกษตร เป็นคนที่ได้เกรดดีที่สุดของรุ่นแต่ชาวบ้านเขาจบกันหมด แล้วเจยังไม่จบเพราะขี้เกียจทำวิทยานิพนธ์
มีอยู่ช่วงนึงเรารักเจมากเลย ไม่รู้ว่าทำไม เจเป็นคนที่ค่อนข้างแปรปรวนนะ บทที่จะเศร้าก็เศร้าได้ เจชอบเล่นไพ่มาก พวกนั้นจะชอบเล่นไพ่กันที่หอโชคชัย ไม่ใช่เล่นเอาตังส์อะไรหรอกเล่นกันสนุกๆ แต่บางทีมันเล่นกันเป็นวันๆเลย
คนต่อไปที่เราจะเขียนถึงคือคุณชายน้อย คงรู้กันนะว่าเป็นใครก็อ้วนไงล่ะ พวกเราเรียกอ้วว่าคุณชายน้อยพราะอ้วนนั้นติดแม่มาก มีอยู่ครั้งนึงที่อ้วนมาเล่นบาสที่ในมอแล้วป่วย พวกเราพาอ้วนมาที่หอโชคชัยแล้วทรตามแม่อ้วนมารับ พออ้วนเจอแม่นี่โผกอดเลยนะ555 นอกจากนี้แล้ว พวกเรายังเรียกอ้วนว่า สุวิชาญ หารหมื่น ไม่ใช่ว่าอ้วนเป็นพวกชอบโกหกหรอกนะ แต่ดพราะเวลาอ้วนเล่าเรื่องอะไรเนี่ยจะเล่าซะถึงรสถึงชาติ ทำท่าประกอบซะจนพวกเราหมั่นไส้มาก เวลาเล่าก็จะทำหน้าเลี่ยมจนพวกเราเรียกอ้วนว่าอีเลี่ยมอีกชื่อ 555
อ้วนมีมอเตอร์ไซด์คันใหญ่มาก สาวๆผลัดกันซ้อนท้ายอ้วน เราก็ซ้อนบ้างบางที แม่ชอบเพราะอ้วนชอบแกล้งโดยการเลี้ยวโค้งทำมุม 45 องศาทำเอาหัวใจแทบวาย เรากับอ้วนสนิทกันมาก จนบางคนคิดว่าป็นแฟนกัน น่าสงสารอ้วนจัง 555 ตอนปี 4 เรากะอ้วนเรียน Oral Expression ด้วยกันมีน้องมาชอบอ้วนด้วย น้องยังมาถามไอ้ชิว เลยว่าเรากับอ้วนเป็นแฟนกันหรือเปล่า เรากับอ้วนนั้นชอบอะไรหลายอย่างเหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องหนังและเพลง ชอบไปดูหนังด้วยกันบ่อยๆ อ้วนเป็นผู้ชายที่เราไปไหนมาไหนด้วยอย่างสะดวกใจ
มีอยูครั้งนึงที่อ้วนไปรถล้มที่สวนดอก มาสภาพสะบักสะบอมมาก แต่ก็ยังมีหน้า มาเล่าแถมทำท่าประกอบซะ ว่าตัวเองนั้นตอนล้มมได้ทำท่าม้วนหน้าเก็บคอ หมั่นไส้มันจริงๆๆ อีเลี่ยมเนี่ย ตอนปีไหนน้า ปี 3 หรือเปล่าที่ฮ้งชอบอ้วนน่ะ ขำกันมากเลยเนอะ จำได้ปะที่เราไปอ่านหนังสือกันที่วัดอุโมงค์ช่วงๆ วาเล็นไทน์ที่ปีนั้นฮ้งให้ช็อคโกแล็ตอ้วน ที่ห้องสมุด เราล้ออ้วนเรื่องนี้แล้วเราก็มาอ่านหนังสือกันที่วัดอุโมงค์ เราก็บอกให้อ้วนช็อกโกแล็ตมาให้เราดูเราแอบแกะเปลือกออกแล้วเขียนใส่กระดาษแล้ว เอาเปลือกห่อไว้เหมือนเดิมเป็นข้อความที่ว่าฮ้งแอบรักอ้วนมานานแล้ว 555 เรานี่ก็เลวจริงๆนะ แล้วฮ้งก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ มาเห็นเปลือกช็อกโกแล็ต โกรธอ้วนใหญ่ เพราะฮ้งบอกให้อ้วนกินที่บ้านไม่ให้ใครเห็น ฮ้งก็คาดคั้นว่าอ้วนกินช็อกโกแล็ตที่ไหน อ้วนตอบว่าก็ชั้นก็กินที่ปากนะสิแก 555คิดได้ไงมุขนี้
มีอยู่ตอนนึงที่เรากะชิวจะกลับบ้านมั้ง อ้วนมาส่งที่สถานีรถไฟ พวกเรามัวแต่โอ้เอ้กัน จนเกือบจะถึงเวลารถออกแล้ว อ้วนเลยซิ่งรถแบบน่ากลัวมาก คิดดูสิขับผ่ากลางระหว่างรถ 2 คัน ไม่นับไฟแดงที่ผ่าไปหลายรอบมาคิดตอนนี้ แล้วสียวหาย โชคดีมากๆที่ไม่ตายกันหมดในวันนั้น
อ้วนมีน้องๆมาชอบเยอะนะแต่ไม่ยอมชอบใครสักคนจนพวกเราเริ่มสงสัย ว่าอ้วนเป็นเกย์หรือเปล่าจนทุกวันนี้ก็ยังไม่สามารถสรุปได้ 555 เราว่าอ้วนไม่ใช่เกย์หรอกแต่อ้วนตั้งเป้าผู้หญิงไว้เพียบพร้อมมาก พวกเราชอบไปสิงกันอยู่ที่หอโชคชัย อ้วนเล่นกีตาร์ให้พวกเราร้องเพลงกัน วันวาเล็นไทน์ปีนึงอ้วนเล่นกีตาร์และร้องเพลงที่มีคำว่ารักอยู่ในชื่อเพลงให้พวกเราฟัง ทำเอาสาวๆซึ้งกันไปตามๆกัน
จำไม่ได้แล้วว่าเขียนใครไปบ้างแล้วเนี่ยต้องเปิดไปดูหน้าที่แล้วสักหน่อยโอเคกลับมาเขียนต่อ คนต่อไปที่เราจะเขียนถึงคือฮ้ง ฮ้งกับเราสนิทกันมาก เราสนิทกับฮ้งที่สุดแล้วมั้งคือคุยได้ทุกเรื่อง ฮ้งนี่เราเรียกกันว่า แม่ เพราะฮ้งชอบดุพวกเราเหมือนแม่ คอยบอกว่าทำอย่างนี้ไม่ได้นะ ทำอย่างโน้นไม่ได้นะ ตอนแรกที่เจอฮ้งนี่เราคิดว่าคนนี้ต้องคงแก่เรียนมากเพราะฮ้งใส่แว่นซะหนาเตอะเลย แต่พอมาสนิทกันถึงได้รู้ว่าฮ้งนั้นขี้เกียจตัวเป็นขนเชียว
ตอนพวกเราอยู๋หอ 9 กันฮ้งชอบทำอาหารให้พวดกเรากิน ฮ้งทำ Chicken Nuggets แบบของฮ้งให้เรากินกัน อร่อยดีนะ ตอนนั้นอยู่หออะไรก็กินกันได้หมด นอกจากนั้นแล้วพวกเราก็ทำ ต้มจืดกินกัน ช่วงนั้นเราชอบยกินผักหางหงส์ของโครงการหลวงมาก พวกเรากินกันอย่างเมามันมากๆช่วงนั้นเป็นเจ้าแม่ห้องอาหารที่หอ 9 กันเลย
ว่าไปฮ้งก็ชอบผู้ชายหลายคนเหมือนกันนะ อ้งกับเจชอบผู้ชายคนเดียวกันตั้งหลายที ไม่รู้ทำไมว่าสองคนนั้นมีสเป็กตรงกันบ่อยๆ จนพวกเราปวดหัว 555 เวลาฮ้งชอบใครนี่ฮ้งแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งมากเลย จนเราบางทียังอายแทนเลย ปกติเวลาเพื่อนชอบใครพวกเราก็ไปตีสนิทกับคนนั้นด้วยเนอะ มีตอนนึงที่เราไปสปร์ตคลับกันที่ โรงแรมปางสวนแก้ว ฮ้งไปชอบพี่คนนึงที่มาเล่นยิม เราก็ต้องไปทานข้าวกะพี่คนนั้นด้วย ชื่อพี่เอเนอะ เป็นครูสอนคอม ที่ ECC
ตอนปี 3 ปี 4 เรากะฮ้งเริ่มไปเล่นอินเตอร์เน็ตกัน ชอบไปเช็ตกับฝรั่งหนุ่มๆ ฮ้งได้แฟนคลับมาเยอะมาก เราสิไม่ได้สักคน ช่วงนั้นแฟนคลับของฮ้งโทรมาหาถึงที่หอเลยนะ มีคนนึงมาจากญี่ปุ่นชื่อ พุดดิ้ง จำได้ปะ ที่นัดเจอกันที่แม็คโดนัล เราไปเป็นไม้กันหมาอีกตามเคย เพื่อนคนอื่นๆประนามเรากะฮ้งมากว่าไปติดเน็ต เราเลยชวนพวกมันไปด้วย ทีนี้พวกนั้นติดกัน งอมแงมยิ่งกว่เราอีก ไอ้เจ กับเปรมถึงขนาดได้แฟนเลย 555
ที่บอกไปแล้วว่าเรามีโอกาสเจอหนุ่มทางอินเตอร์เน็ตของฮ้ง จนพวกเราเรียนจบฮ้งก็ยังคงเช็ตเรื่อยๆจนมีหนุ่ม นิวซีแลนดืชื่อจอห์นซึ่งเป็นเพื่อนกับกาเร็ธ เราก็ไปเจอจอห์นกะฮ้งจนเราได้เจอกับกาเร็ธด้วย ตอนนั้นเราสองคนเป็นไม้กันหมาทั้งคู่ 555
พอพวกเราอยู่ปี 4 เราไปเรียนภาษาอังกฤษกันที่เดอะเซ็นเตอร์จนฮ้งได้แฟนเป็นหนุ่มอเมริกันผมทอง ฮ้งรักคนนี้มากแต่ผู้ชายไปมีแฟนใหม่ฮ้งยังช้ำใจมาจนวันนี้ พูดไปใครจะเชื่อเนอะ ว่าสาวหน้าหมวยอย่างฮ้งจะชอบฝรั่ง 555
นอกจากนี้แล้วเรายังเรียกฮ้งกันว่าอีมูน แล้วก็อีหงส์ ที่เรียกอีมูนเพราะหน้าฮ้งกลมยังกะพระจันทร์ ทั้งกลมทั้งอิ่มเอิบเชียว เพราะกินสมบูรณ์มาก เวลาปิดเทอมทไรเราไปพักบ้านฮ้งทุกที เราเลยสนิทกะทุกคนที่บ้านฮ้ง แม่ฮ้งทำอาหารอร่อยมากๆ เราติดใจทุกอย่างที่แม่ทำ ตอนปิดเทอมจะขึ้นปี 4 พวกเรามาฝึกงานกันที่ กทม. คืนนึงยกโขยงกันไปบ้านฮ้งเกือบ 20 คนได้ แม่ฮ้งทำอาหารให้กิน ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอร่อยมาก เราจำได้ว่าแม่ทำหลายอย่างมากแต่ที่จำได้แม่นคือคะน้าหมูกรอบ และหอยลายผัดน้ำพริกเผา คืนนั้นแม่รื้อทุกอย่างออกมาจากตู้เย็นมาทำให้พวกเรากิน555
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
