
**One Day When we Were Young**
เจอรูปมารูปนึงตอนจัดบ้านดีใจมากรีบเอามาลง
รูปนี้ถ่ายตอนพวกเราไปงานเสดสาดสัมพันธ์ตอนอยู่ปี 2
รูปนี้มีกันครบกลุ่มเลยแถมเก่งมาอีก 1 คน
ไม่ได้เขียนเรื่องชีวิตในรั้วมหาลัยมานานมากแล้วนะวันนี้มีโอกาสดีขอเขียนซะหน่อยละกัน
เราเขียนเกี่ยวกับเพื่อนในกลุ่มเราค้างเอาไว้ตั้งนานไม่รู้พอจะจำกันได้หรือเปล่า
มาเขียนต่อกันเลยนะเพื่อไม่ให้ป็นการเสียเวลา
วันนี้มาเริ่มที่น้องเอ๋อกันดีกว่า เพื่อนในกลุ่มเราคงร้องอ๋อ แต่เพื่อนที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่ม
ให้ทายก้อทายไม่ถูกว่าป็นใคร แม้เราจะเฉลยก้ออาจจะยังไม่เชื่อ 555
คนที่มีฉายาว่าน้องเอ๋อก็คือแจน แจนเป็นน้องนุชสุดท้องของกลุ่มเรา พวกเราหวงแจนเหมือน
ไข่ในหินเลยทีเดียว พวกเราเรียกแจนว่าน้องแจนเพราะแจนนั้นอายุเกือบน้อยที่สุดในรุ่นเราเลย
แจนเทียบมา 2 ปีแถมยังเรียนก่อนเกณฑ์อีก เรียกว่าอายุน้อยมากๆ
เพื่อนๆรุ่นเราเรียกแจนว่าน้องเกือบทั้งรุ่นแถมรุ่นน้องก้เรียกแจนว่าพี่น้องแจน 555
แจนเป็นคนน่ารักมาก เรียบร้อย นิสัยดี ไม่รู้มาอญุ่กับลิงๆอย่างพวกเราได้ยังงัย พูดแล้วก็ยังงง
ไม่หายแจนดูผู้ดีไอโซมากเลยนะตอนแรกๆเราไม่ค่อยกล้าคุยกับแจนเลย 555
เวลาพวกเราคุยกันในกลุ่มจะมีการแบ่งชั้นวรรณะมาก คือทุกคนจะพูดเพราะกับแจนมาก
เรายกตัวอย่างใกห้ฟังแล้วกันนะ อีป่าน อีฮ้งมึงสองคนน่ะ แรดจริงๆ
ส่วนเราจะลดระดับมาหน่อยไอ่ยาแกเนี่ยดำจริงๆ ประมาณนี้แหละ
แต่เวลาพูดกับแจนจะเป็น น้องแจนคะหยิบนี่ให้หน่อยได้มั้ยคะ
คือจะเห็นความแตกต่างอย่างเด่นชัด 555 แต่บางทีพวกเราก็เผลอเหมือนกันนะ
ก็มีประมาณว่า น้องแจนคะ มึงช่วยหยิบนี่ให้หน่อยสิ 555
แจนก็จะมองหน้าพวกเราอย่างงง แต่ก้ไม่ว่าอะไร
เวลาสนทนากันบางทีก้ขำกลิ้งเพราะต้องเปลี่ยนอารมณ์กันเร็ซมากคือกำลังมันส์ๆ
กับป่านกะฮ้งแล้วเวลาหันมาพูดกับแจนก็ต้องเปลี่ยนทั้งสีหน้าและคำพูด
ตอนปี 1 เทอม 1เราเคยบอกไว้แล้วว่าพวกเรารหัส 01-30 เรียนด้วยกัน แจน เรา กิ๊กเรียนด้วย
กันเลยสนิทกันเป็นพิเศษ แจนชอบไปหอสมุดมาเฃก เรากะกิ๊กไปเจอแจนที่ห้องสมุด
วันนึงแจนถามว่าพวกเราอยู๋หอไหนเพราะขนุนบ้านแจนสุกแจนจะเอามาให้
ความสัมพันธ์ของเราเลยเริ่มมาจากขนุนนั่นแหละ 555
แจนเป็นคนดีมีน้ำใจมาก เราชอบแจนมาก แต่ด้วยความที่ว่าแจนโดนเลี้ยงมาอย่าง
ทนุถนอมแจนเลยอยากมาใช้ชีวิตลิงๆอย่างพวกเราบ้าง
จำได้ว่าแม่แจนไม่อนุญาติให้แจนนั่งมอเตอร์ไซดืแจนก็ชอบแอบนั่งรถมอเตอร์ไซด์พวกเราบ่อยๆ
ดีนะที่พวกเราไม่พาแจนล้มเหมือนกับที่ป่านพากิ๊กล้มก่อนสอบ Stat ไม่งั้นพวกเราคงโดนฆ่าแน่ 555
แจนมีฉายาเดียวที่พวกเราตั้งให้คือน้องเอ๋อ แจนถึงแม้ว่าจะน่ารักมากแต่ก็เอ๋อมากเหมือนกัน
มีอยู่ครั้งหนึ่งจำได้ดีมากเพราะเรากับเพื่อนๆไปเสี่ยงตายกับแจน
ตอนนั้นแจนหัดขับรถใหม่ๆเนอะ วันนึงที่ก้อยป่วยนอนอยู่ที่ตึกศรีพัฒน์ พวกเรายกขโยงไปเยี่ยม
ก้อยกันก้อยเป็นสารถีของกลุ่มเรา แต่ก้อยนั้นป่วยอยู่ แจนเลยรับอาสาพาพวกเราไปเยี่ยมก้อย
ตอนนั้นจำได้ว่าแจนแอบเอารถ BMW ของแม่มาขับโดยที่พ่อกับแม่ไม่รู้
พวกเรานั่งในรถใจตุ้มๆตอมๆแต่ก็ไปถึงด้วยดี จนไปเยี่ยมก้อยกัน ทีนี้ก้อยเกิดอยากไปสระผม
พวกเราเลยพาก้อยหนีโรงบาลไปสระผม ตอนนั่งมากันในรถยังไม่ทันออกจากโนงบาลเลยมั้ง
มีชายคนนึงกำงลังมุดหัวเข้าไปเอาของทางเบาะหน้า คือหัวอยู่ในรถ ตัวอยู่นอกรถ
แจนขับอีท่าไหนไม่รู้ ไปชนท้ายรถคันนั้น ผู้ชายคนนั้นตกใจมากกระโดนออกจากรถ พวกเรา
อดหัวเราะไม่ได้ผู้ชายคนนั้นหันรีหันขวางใหญ่เพราะตอนแรกไม่รู้ว่าเกิดอะรขึ้น
พอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็วิ่งมายึดตัวแจนไว้ แล้วก็ยึดบัตรห้องสมุดแจนไป 555
ตอนนั้นพวกเราทั้งกลัวทั้งขำเลยล่ะส่วนก้อยตกใจจนหายป่วย นี่ต้องขอบใจแจน อิอิ
ทีนี้คนป่วยเลยต้องทำหน้าที่ขับรถต่อ พวกเราเนี่ยเหลือเกินจริงๆ
แต่เหตุการณ์คราวนั้นเป็นเรื่องเด่นที่สุดของแจนเลยเนอะ เจอกันทีไรก็พูดกันเรื่องนี้ทุกที
เรารักแจนมากเลยนะ แจนใจดีมาก เป็นคนเสมอต้นเสมอปลาย
ตอนที่เราไปเมืองไทยครั้งที่แล้ว แจนทำหน้าที่เป็นไกดืนำเที่ยวอย่างดีถมที่นอนให้ด้วย
กาเร็ธยังชมเลยว่าทำไมเพื่อนเธอคนนี้น่ารักจัง ไม่เห็นเหมือนเพื่อนคนอื่นๆเลย 555
กาเร็ธคงเบื่อเพื่อนลิงๆของเรา อิอิอิ
เพื่อนคนต่อไปที่เราจะเขียนถึงก็คือกิ๊ก กิ๊กเป้นเพื่อนที่เราสนิทด้วยคนแรกๆเลย
เพราะเรียนด้วยกันทุกตัวเลยแถมอยู่หอเดียวกันอีกตะหาก
กิ๊กชอบนั่งรถเล่นเป็นชีวิตจิตใจคือใครชวนไปไหนกิ๊กไม่เคยปฏิเสธเลย
และเป็นคนที่ตามใจเพื่อนเป็นที่สุดไม่ว่าเพื่อนอยากได้อะไรกิ๊กจะหามาให้
หรือทำให้หมดเลย
กิ๊กไม่คอยจะมีฉายาเหมือนคนอื่นๆที่เราจำได้มีแค่ 2 ฉายา คือตอนที่พวกเราอยู่ปี 2
มั้งที่ตอนนั้น Star War ไตรภาคมาฉาย เรา กิ๊ก อ้วน เจ ไปดูด้วยกัน
หุ่นกิ๊กเหมือนกับหุ่นกระป๋องในเรื่องนี้ เราเลยเรียกกิ๊กว่า R2D2 ตามหุ่นกระป๋องอยู่พักนึง
ตอนกิ๊กเรียนมหาลัย กิ๊กเกลียดฝรั่งมากเลย ทั้งเกลียดและกลัว กิ๊กไม่ชอบวิชาภาอังกฤษเลย
เวาพวกเรามีเพื่อนฝรั่ง มาแนะนำกิ๊ก กิ๊กก็จะด่าพวกเราว่าพวกแกนี่ทำไมบ้าฝรั่งกันจัง น่าเบื่อจริงๆ
แต่ตอนนี้กิ๊กเปลี่ยนไปหันมาชอบฝรั่งมากกว่าพวกเราเสียอีก 555
เดี๋ยวนี้มีหนุ่มผมทองแอลบซ่อนไว้เป็นขโยงเลย อิอิ
มีอยู่ตอนนึงที่ป่านเรียนวิชา Oral Expression แล้วต้องไปสัมภาษณืฝรั่ง พวกเราเจอกับ
Jed ฝรั่งสุดหล่อที่ยังเป็นเพื่อนกันมาทุกวันนี้ Jed ชมกิ๊กว่าสวยมาก
ตอนแรกกิ๊กก็ดีใจนะ จน Jed บอกว่าสวยเหมือนอีก้อเลย 555
กิ๊กเลยโกรธหน้าดำไปเลย ที่จริงแล้ว Jed ชมมาจากใจจริงนะเพราะ Jed
คิดว่าอีก้อเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุด
พวกเราเลยเรียกกิ๊กว่าอีก้อตั้งแต่นั้นมาเลย กิ๊กไม่คอยพอใจเท่าไหร่ 555
กิ๊กไม่รู้เป็นไง ชอบเป็ปซี่เป็นชีวิตจิตใจมากเลย คือกินเป็บซี่ต่างข้าวเลยล่ะ
เวลาไปกินข้าวกันเป็นอันรู้กันว่าต้องสั่งเป็บซี่ให้กิ๊ก ถ้าใครเผลอสั่งดค็กนี่กิ๊กโกรธเลยนะ
กิ๊กบอกว่ากิ๊กรู้ความแตกต่างระหว่างโคกกับเป็บซี่ ให้กิ๊กปิดตากินยังบอกได้เลยว่าอันไหนโค้ก
อันไหนเป็บซี่ เวอร์จริงๆเลยกิ๊กเนี่ย 555
ตอนที่พวกเราอยู่ปี 2 ตอนนั้นเพื่อนๆก้ไปปิ๊งน้องปี 1 กัน กิ๊กก็เป็นคนนึงที่ไปปิ๊งน้อง
เพราะน้องคนนี้ชอบกินเป็บซี่เหมือนกิ๊กคือกิ๊กรับน้องเป็นน้องเทค และเทคด้วยเป็บซี่ 555
ไม่รู้ว่าตอนนี้กิ๊กยังชอบเป็บซี่อยู่หรือเปล่า
ตอนเราอยู่ปี 4 กิ๊กเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ทำ Research เสร็จตอนเทอม 1
ส่วนพวกเราขี้เกียจมาทำเทอม 2 เวลากระชั้นชิดมาก ทำเอาพวกเราหลายคนร้องไห้ไปหลายตลบ
กิ๊กดีนะช่วยเพื่อนๆทำโน่นทำนี่เพื่อห้พวกเราได้จบพร้อมกัน จำได้ตอนนั้นเราไม่เป็นอันกินอันนอนเลย
พวกเราชอบไปว่ายน้ำกันอยู่พักหนึ่ง กิ๊กว่ายน้ำไม่เป็นแต่ก็ไปดวยกับพวกเราทุกครั้ง
ไม่เคยขาดเลย กิ๊กไปลอยคออยู่ในสระ วันดีคืนดีกิ๊กจะเอาห่วงยางที่เขามีไว้
สำหรับเด็กน้อยมาใส่ที่แขนสองข้าง ดูแล้วตลกมากเลย คิดแล้วก็ขำ
เราชอบพากิ๊กไปอ่านหนังสือที่วัดอุโมงคืด้วยเนอะเพราะเงียบสงบดี
จนตอนหลังเพื่อนกลุ่มเราก้ยกโขยงกันไปอ่านทั้งกลุ่มจนไปรบกวนพระเลยล่ะ
วันหนึ่งพวกเราทำเอาพระตกใจกันทั้งวัดเลยก็ตอนที่ชิวขับรถอีชัยไปชนต้นไม้
จำได้ปะ ตอนนั้นพระตะโกนใหญ่เรียกกันมาดู ปากก็พูดว่า มาดูเร็ว
ละอ่อนขับรถชนต้นไม่ อีป่านนั่งไปกับไอ้ชิวจำหน้ามันได้ หน้านี่ซีดเชียว
คนต่อมาที่เราจะเขียนถึง มีนิสัยคล้ายนางสาวไทย คือรักเด็ก
คงรู้ว่าเป็นใครกันนะก็ ก้อยไงล่ะ ก้อยนั้นมีนิสัยโอบอ้อมอารีย์มากคือรักเด็ก
เป็นชีวิตจิตใจ ตอนที่พวกเราอยู่ปี 2 ก้อยก็แอบชอบน้องปี 1 จีบกันน่าดู
แต่ไม่สำเร็จ จนพวกเราขึ้นปี 3 ก้อยก้ชอบน้องปี 1 อีก คือก้อยรีกเด็กมาก
แต่ตอนนี้ก้อยสมหวังแล้วล่ะมีเด็กมาครองสมใจ ก้อยถือว่าเป็นคนที่สมหวังในความรักเลยนะนั่น 555
ก้อยมีฉายาอีกอย่างที่พวกเรารู้กันดีคือ ช็อคโกแล็ตตตตตตตตตตตตตต
ก้อยนั้นเป็นคนพูดภาอังกฤษชัดถ้อยชัดคำมาก
วันนึงก้อยพาเราไปซื้อขนมร้านหนึ่ง ก้อยบอกเจ้าของร้านว่าก้อยอยาก กิน ช็อคโกแล็ตตตตตตต
จนเจ้าของร้านถามก้อยว่า หนูเป็นลูกครึ่งเหรอคะ เห็นพูดไทยไม่คอยชัด555
ใช่สิคะ ครึ่งผีครึ่งคน อิอิอิอิ เรามาเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนๆฟัง
เพื่อนๆหัวเราะกันใหญ่ และเรียกก้อยว่า ช็อคโกแล็ตตตตตตตตต ตั้งแต่นั้นมา
ก้อยเป็นสารถีของกลุ่มเรา ก้อยพาพวกเราไปทุกที่ ไม่เคยบ่นเลยสักคำ
กลุ่มเรามีกันหลายคนมากก็ยัดเข้าไปหมดในรถก้อย รถขึ้นหลังเต่าทีเนี่ยครูดเสีย
น่าสงสารเลย แต่ก้อยก็ไม่เคยบ่นเลย ก้อยติดเพื่อนมาก อยู้กับเพื่อนตลอด
จนวันหนึ่งแม่ก้อยทนไม่ไหวเขียนโน้ตบอกก้อยว่าถ้าก้อยไม่ทำความสะอาดห้องนอน
แม่จะไล่ก้อยไปอยู่หอกับเพื่อน
ก้อยเป็นเจ้าแม่จีจี้ ไปบ่อยมาก ตอนนี้ไม่รู้ว่ามีอยู่อีกหรือเปล่า
ทุกครั้งเวลาพวกเราสอบเสร็จก้จะไปฉลองกันที่จีจี้ มีอยู่ครั้งนึงก้อยป่วยในห้องสอบ
วันรุ่งขึ้นพวกเรไปจีจี้กันก้อยหายเป็นปลิดทิ้งไปกับพวกเราด้วย 555
ก้อยเป็นผู้นำแฟชั่นมาก ไม่ว่าจะแฟชั่นอะไร ก้อยทันหมด บางทียังล้ำหน้าด้วยว้ำ
อย่างตอนที่ก้อยไปดัดผมตอนที่พวกเราเพิ่งเข้าปี 1 จนไอ้เจคิดว่าก้อยเป็นรุ่นพี่พวกเรา 555
ก้อยสุขภาพไม่ค่อยดีเข้าโรงบาลเป็นว่าเล่น พวกเราผลัดเวรกันไปเฝ้า
จำได้ว่าวันหนึ่งเป้นคิวของเรากะชิวไปนอนเฝ้าก้อย เราสองคนนอนหลับปุ๋ยกันมาก
จนก้อยต้องตื่นมาห่มผ้าให้ 555
พวกเรารักก้อยมากเลยนะ แม่สาวช็อคโกแล็ตตตตตต
ของพวกเรา
เปลี่ยนมาเขียนถึงชายหนุ่มกันบ้างนะ กลุ่มเรามีชายหนุ่มอยู่ 3 คน
เขียนเกี่ยวกะอ้วนไปแล้ว ตอนนี้มาเขียนเกี่ยวกะชัยบ้าง
ชัยป็นชายหนุ่มคนแรกที่เข้ามาอยู่กลุ่มเรา เราเจอชัยตั้งแต่รับน้องรถไฟแล้ว
ถือว่าเป็นเพื่อนคนแรกๆที่เราเจอเลยล่ะ
ตอนแรกที่เจอชัย ชัยน่ารักมาก ใสๆ ดุดี แต่เวลาผ่านไปไม่นานชัยเปลี่ยนไปมาก
คือผมบางลงๆเรื่อยๆจนตอนนี้เหลือน้อยเต็มที 555
ชัยเข้ามากลุ่มเราเพราะชัยมาจีบก้อย แต่ไม่สำเร็จ ไปๆมาๆมาเป็นแฟนกะแจนได้พักใหญ่
เรื่องราวความรักของชัยเนี่ยเล่าทั้งวันก็ไม่จบเนอะ แต่ก้ทำให้พวกเรามีเรื่องได้พูดกันตลอด
ชัยเป็นคนทุ่มเทกับความรักมาก จนบางทีก็น่ากลัว
จำได้ปะตอนปี 2 ที่ชัยทะเลาะกับแจนแล้วไปปีนคอนโดแจนกะต้อ นึกแล้วยังเสียวแทนดีนะที่
ไม่ตกลงมาแค่คิดก้เสียวแล้ว อีกทีตอนเป้นแฟนกะอีฟ แล้วทะเลาะกันแล้ว
ชัยขว้างกระป๋องเยร์ใส่อีฟที่ซุ้ม เราไม่อยู่ในเหตการณืแต่อีป่านมันเล่าเสียออกรสออกชาติมาก
มาคิดตอนนี้แล้วขำเนอะทำกันไปได้ 555
ชัยนั้นมีชีวิตโลดโผนมากไปรถล้ม รถชนอาการสาหัสมาหลายครั้ง
ตอนที่ขับรถไปชนมานี่น่ากลัวสุดๆสภาพสะบักสะบอมมาก คนเห็นสภาพรถแล้ว
คิดว่าไม่รอดกันสักคน ตอนนั้นแทนที่จะโทรตามพ่อแม่กลับโทรหาเพื่อน
พวกเราต้องโดดหอไปดูชัยที่โรงบาลตอนตี 2 อิอิอิ
อีกทีก็ตอนที่เอารถลีดแฟนน้องไอ้เจไปล้มมา สภาพสะบักสะบอมไม่แพ้กัน
พวกเราคิดว่าชัยจะไม่รอดชีวิตจนจบมหาลัยซะแล้ว 555
ชัยมีเรื่องขำมากเรื่องนึงที่พวกเราไม่มีวันลืมก็คือตอนที่พวกเราไปเที่ยว
สะเมิงกัน เรานั่งรถชัยไป ไปเกือบถึงแล้วล่ะชัยแตรงป้อมยามถามทางตำรวจ
ตำรวจขอดูใบขับขี่ จำได้เสียค่าปรับไป 200 พวกเราด่าชัยกันใหญ่
จอดที่ไหนไม่จอด ไปจอดตรงตำรวจ 555
เรื่องนี้เป็นเรื่องเด่นมากๆของชัยเลยนะ
ต่อมาถึงคิวของสาวสวยประจำกลุ่มเรา ใครๆก็คงอ๋อตามๆกัน
ก็ อีฟ ไง สวยไม่สร่างจริงๆ แต่เห็นสวยๆอย่างนั้นก็มีฉายาเยอะเหมือนกันนะ
เราเจออีฟตอนรับน้องรถไฟ ใครๆก็พากันปลื้มอีฟกันใหญ่ม่ว่าจะป็นรุ่นพี่หรือรุ่นเดียวกัน
จนตั้งเป็นอีฟแฟนคลับกันเลย คนมาจีบอีฟเยอะมากเยอะซะจนพวกเราปวดหัวแทนเลย
ให้นับก็คงนับไม่ถุกเลยเนอะ น่าจะแบ่งให้เพื่อนๆบ้าง 555
ตอนแรกเราไม่สนิทกับอีฟเพราะคิดว่าอีฟหยิ่งแต่ที่ไหนได้ไม่หยิ่งเลยแถมติงต๊องอีกตะหาก
เห็นหน้าสวยๆอย่างนี้แต่ซกมก๙บเลยชอบตดใส่พื่อนแล้วหนี
ที่เพื่อนๆโกรธกันที่สุดคือเวลาอีฟตดอีฟจะเอาผ้าห่มคลุมหัวพวกราให้ดมตดอีฟ
ตอนนั้นจำได้อยากเตะมันมาก 555
อีฟชอบอะไรตีสส์ๆมาก ชอบเด็กคณะวิจิตรศิลป์เป็นชีวิตจิตใจ
อีฟไปแอบชอบรุ่นน้องวิจิตรอยู่คนหนึ่ง แอบเอาดอกไม้ ขนมไปเสียบไว้ที่รถน้องคนนี้
เป็นประจำ เสียดายน้องคนนี้ไม่รู้ไม่งั้นคงมาจีบแล้วล่ะ
ตอนนั้นมีเด็กวิจิตรมาจีบอีฟด้วย ตอนกลางคืนมาฉี่ใส่รถมอเตอร์ไซด์อีฟเหมือนหมาเลย 555
มาแสดงความเป็นเจ้าของ
เรากะอีฟไปดูพี่ป้างด้วยกันที่คณะวิจิตรด้วย คือถ้ามีงานอะไรก้ตามที่คณะวิจิตรพวกเรา
จะยกโขยงกันไปดู ไม่จะเป็นงานลูกทุ่งวิจิตร เราก็ไปมา
ตอนที่ไปดูพี่ป้างกันเนี่ยอีฟเต้นได้สะใจมากๆเรายังจำได้ดี
อีฟมีฉายาว่าอีแหนบเพราะชอบมาแหนบเพื่อินคนนั้นนิดคนนี้หน่อย
เวลาใครกินอะไรอีฟจะมานั่งมองจนบางทีพวกเรากินกันไม่ลงเลย บางทีอีฟมามองไม่ได้อยากกินนะ
แต่เป็นเพราะว่าอีฟลดความอ้วนไม่กินอะไรแค่ได้นั่งมองก็พอใจแล้ว 555
ตอนหนึ่งที่พวกเรากลับบ้านด้วยกัน ตอนนั้นนั่งรถไฟกัน อีฟซื้อน้ำพริกหนุ่มมาเยอะมากป็นลังเลย
ตกดึกหลับกันหมอแล้ว เรากำลังนอนสบายจู่ๆ อะไรหนักๆไม่รู้หล่นมาตีหัวเรา
เราตื่นมาเจอลังน้ำพริกหนุ่มของอีฟ โชคดีที่เราไม่คอหักตาย 555
เวลาสอบอีฟจะเครียดมาก ทั้งร้องไห้ ทั้งอาเจียน มีอยู่ครั้งหนึ่ง
อาเจียนจนเส้นเลือดที่หน้าแตก พวกเราต้องพาไปหาหมอ อิอิ
อีฟเป้นเพื่อนที่ดีมากเลยนะ เป็นคนที่คุยด้วยแล้วมีความสุข
อีฟชอบให้กำลังใจเพื่อนและเข้าข้างเพื่อนที่สุด
ตอนนี้อีฟไดทำงานที่ใฝ่ฝันคือเป็นอร์ไม่รู้ว่าจะไปตดใส่ผู้โดยสารหรือเปล่า 555
ดีใจจังเขียนมาถึงคนสุดท้ายแล้วนะ ดีใจๆๆๆๆๆ
คนสุดท้ายที่เราจะเขียนถึงคือชายหนุ่มของกลุ่มเราเป็นชายหนุ่ม
ที่สาวๆในกลุ่มเราแอบปิ๊งมากที่สุด ต้อ นั่นเอง เราก้ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
สาวๆปิ๊งต้อกันจัง คงเพราะต้อนั้นสูง ยาว เข่าดีมั้ง
แต่ห้ามดูหน้านะ 555
เรากับต้อตอนปีหนึ่งแทบไม่เคยพูดกันเลย แต่เราได้ยินเรื่องราวของต้อผ่านทางสาวๆกลุ่มเรา
มาพูดถึวงต้อกันใหญ่ เรามาสนิทกับต้อก้ตอนปี 2 แล้ว ตอนที่วันเกิดเราน่ะ ที่
ตอนนั้น ต้อ อ้วน เอก มาอยู่ที่ห้องต้น แล้วเพื่อนๆเราทำเซอร์ไพรซ์วันเกิดเรา
แล้วไม่มีไม้ขีดมาจุดเทียนเลยไปขอยืมที่ห้องต้น ที่นี้พอรู้ว่าวันเกิดเราต้อ อ้วน เอก ต้น
ก้ลงมาด้วย มาจุดแทนร้องเพลงคณะให้เรา เราประทับใจมาก
และเป็นจุดเริ่มต้นของอ้วนกะต้อมาอยู่กลุ่มเรา
ตอนนั้นพวกเรายกโขยงกันไปกินข้าวหลังมอกัน เราเป้นคนสะอาดมากเรื่องกิน
และจะอ้วกง่ายมากถ้าใครพูดอะไรน่าขยะแขยงเวลากิน
จำได้ว่าไปกินต้มแซ่บกัน ต้อบอกเราว่าในเครืองในมีพยาธิเยอะมากแต่ต้อกลัวเรา
จะอ้วกเลยเรียกพยาธิว่า พระญาติแทน 555
ต้อไม่ค่อยมีเรื่องอะไรมากเนอะนอกจากตอนปี 1 ที่ไปแทงบอลกับอ้วน เอก ต้น
จนโดนขู่ฆ่าแต่ต้อก็กลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดี ไม่ไปแทงบอลอีกเลย
ตอนที่พวกเพื่อนๆย้านยมาจากหอโชคชัยมาหอ 9 พวกผู้ชายก้ตามมานั่งใต้หอ มาเล่นกีต้าร์
ร้องเพลงกัน บางทีก้เล่นปิงปองและส่งเสียงดังจนเราดดนด่า 555
ตอนนี้เขียนเรื่องเพื่อนๆจบแล้ว ตอนหน้าจะเขียนเรื่องช่วงซัมเมอร์ละนะ
วันนี้ไปก่อนล่ะ ไปฉลองวันเกิดก่อน 555